IK als HSP’er

Het ging de laatste schrijfsels regelmatig over het burn-out kantje die ik de laatste maanden te vaak van dichtbij zag. Dat het schrijven me reeds goed hielp is een understatement maar anderzijds is er ook het gegeven dat ik HSP’er ben…en blijf 😉

Er zijn reeds duizenden artikels geschreven over wat HSP is dus de theoretische omschrijving zal ik jullie besparen maar voor wie graag wil weten hoe het voor mij is, lees zeker verder.

Al te vaak denkt men dat HSP een aandoening is maar in de 16 jaren dat ik er al weet van heb, is het iets wat ik overwegend als mooi en intens kan omschrijven.

HSP heb je niet, HSP ben je, het is een stukje van je of je het wil of niet. Het komt er op neer dat mensen die HSP’er zijn de zintuigelijke dingens des levens veel intenser beleven. Dankzij HSP besef ik dat genieten van iets, iets is wat in 10-voud wordt uitvergroot en dus kan iemand die HSP’er is genieten van de kleine dingetjes als geen ander.

Een tsjilpende vogel, het gelach van een kind die opgaat in een spel, de geur van het vers afgereden gras, het explosieve genot van smaken, het zien en aanvoelen van iemand die gelukkig is, de schittering van de zon die door de takken van de bomen speelt…op rustige momenten is het iets wat intens gelukkig maakt en doet beseffen dat geluk geen geld kost.

hsp-hooggevoelig-opsomming-1 (2).jpg

Voor mij is het een soort van gave die jaren geleden de verduidelijking gaf waarom ik me ‘anders’ voelde en waarom ik sommige dingen dacht, voelde, zag en hoorde. Nee, ik hoor geen stemmetjes, ik hoor ook niet ‘beter’ of ‘slechter’ maar ben gewoon alerter voor omgevingsgeluiden. En nee ik weet niet wat een ander denkt maar ik voel soms wel aan welke stemming er heerst bij iemand ookal doet men nog zo hard zijn best om het weg te stoppen.

Maar al te vaak denk ik dan vanuit mijn onzekerheid en/of empatisch vermogen dat ik of er iets mee te maken heb of er iets kan aan doen. Bijkomend weet ik dat onduidelijkheid (van mezelf en/of van de ander) de zaken alleen maar erger kunnen maken. Ook het overnemen van de stemmingen/emoties van een ander zijn me niet onbekend en  het gebeurd soms zonder dat ik het door heb. Emoties van mezelf, emoties van een ander, de soms intense beleving hiervan, het zorgt vaak voor veel verwarring en onduidelijkheid en kan me heel moe maken. Mijn grenzen op emotioneel vlak aangeven is dus heel belangerijk voor mijn ‘feel good mood’. Vandaar dat er soms mensen zijn die me helemaal niet als emotioneel maar eerder als afstandelijk kunnen ervaren.

Overgevoeligheid voor licht is iets wat me ook vaak parten speelt. Denk daarbij niet alleen aan discolichten die aan en uit flikkeren als een jojo met duracellbatterijtjes maar ook aan de heel normale, dagelijkse en vaak voorkomende vormen van licht zoals TL lampen, (te fel )zonlicht, krachtige ledlichtjes…

Enerzijds weet ik dat licht een prachtig schouwspel kan opleveren waar ik ook intens kan van genieten maar tegelijk maakt het heel moe. Dat ik er niet moet inkijken weet ik uiteraard al van kinds af aan maar zelfs een schittering van een te sterk licht in een klein uithoekje van mijn oog kan aanvoelen alsof er een cameraflits recht in mijn oog scheen.

Bij het negeren daarvan volgt er redelijk snel een branderig gevoel achter mijn oogkasten alsof er een vuurflits langs mijn ogen naar binnen sloop om uiteindelijk mijn hersenen oververhit te maken, het gaat vaak gepaard met een vreemde ervaring in mijn ogen en mijn hoofd. Zelfs bij het sluiten van mijn ogen, schijnt het licht nog even fel na, het drukt mijn ogen naar binnen en naar buiten tegelijkertijd en zorgt ervoor dat mijn hoofd net niet openbarst van de pijn.

En dan mijn oren, het is soms een geschenk en soms een vloek. Als het rustig is in mijn hoofd kan ik ze allemaal onderscheiden van elkaar. Een voorbeeld, ik lig op bed met het raam open. Buiten spelen er kinderen, is er getsilp van een vogel en enkele tuinen verder wordt het gras afgereden….ik hoor het allemaal maar kan perfect het onderscheid maken vanwaar het komt, wat dicht en ver is, wat luid en stil is. Ik geniet intens van elk geluidje apart, de niet ‘harde’ geluiden klinken zo als ze moeten zijn…zacht met een vleugje van geluk en ze brengen een glimach op mijn gezicht en een glinstering in mijn ogen.

Maar als het te druk is in mijn hoofd (door eender welke reden) dan zijn de spelende kinderen, de tsjilpende vogel en de buurman met zijn grasmachine zaken die precies naast mijn oren staan. Om ter luidst proberen ze mijn hoofd binnen te geraken, hun ‘onbedoeld’ vreselijk lawaai lijkt een ander toonhoogte te hebben dan wanneer er wel rust is. En mijn oren vullen zich met alle geluiden die er eventueel bijkomen.

Het geritsel van papier, een hap die wordt genomen in een appel, het getokkel op het toetsenbord, iemand die ademt…stuk voor stuk worden die geluiden ervaren als nagelgekras op een krijtbord. Alles samen dringen ze als een valse fanfare mijn beide oren binnen om in mijn hoofd een symfonie te spelen van helse geluiden, met een volume die onmeetbaar is.

Dat vullen van de oren is echt fysiek voelbaar, ik voel dan een vreselijke spanning in mijn oren alsof ik te grote oordopjes in heb. De spanning in mijn oren creëert een druk op mijn trommelvlies die zowel van buitenaf als van binnenuit komt, het negeren daarvan kan ik simpelweg niet want dit zou betekenen dat ik op een bepaald moment de neiging zou hebben om tegendruk te geven en blijvende schade toe te brengen aan mijn trommelvlies. Ooit zag ik in een film iemand knettergek worden van geluid, uit pure wanhoop duwde hij iets in zijn oor…tuurlijk was dat fictie maar ik kon me het gevoel zo voorstellen. Alles om verlichting te brengen in die oren en in het hoofd moet dat personage hebben gedacht. Gelukkig besef ik op zulke momenten wel altijd dat dit geen oplossing zou zijn. Nee, als mijn gehoor overprikkeld is ben ik weg. Op zoek naar rust en stilte, in mijn oren en in mijn hoofd.

Enkele dagen geleden kreeg ik de vraag van mijn arts of ik op een of andere manier voor mezelf kan aanvoelen wanneer er een grens moet worden gesteld. Dat ik op emotieel vlak hiervoor opzoek ben naar positief egoïsme, aka zelfzorg is 1 iets. Maar dat het stellen van die grenzen soms ook energie vraagt, geeft aan dat ik op gebied van emoties nog een lange weg heb te gaan.

Wat licht betreft is het eenvoudig, geen rust of te moe = vermijden van voor mij te felle lichten. En ook wat lawaai betreft is het vermijden van drukte, het opzoeken van stilte het enige wat ik kan doen. Maar…

‘Dat zijn zaken die aangeven dat ik ergens over een grens ga’ Wat voel ik er net voor?

De uitlokkende factoren zijn bepaald, de lapmiddeltjes zoals er zijn duidelijkheid, rust, stilte, schrijven,…ze werken en soms heb ik er veel van nodig soms weinig.

Maar de vraag naar ‘voorkomen van’…blijkt dus niet enkel voor burn-out te spelen maar ook voor overprikkeling. Wat voel ik net voor ik overprikkeld geraak? Nog geen idee op vandaag maar tijd brengt antwoorden. De fase van zelfbewust zijn werd de laatste dagen duidelijker, het belang van zelfzorg nogmaals bevestigd.

Maar gelukkig ervaar ik ook terug meer en meer dat HSP’ er zijn, gelijk staat aan eenvoud, schoonheid, authenticiteit… IK voel me al meer terug IK, terug echter 🙂

49831864_10218340606009536_1999796163825369088_n

Een gedachte over “IK als HSP’er

  1. Mooi beschreven…voor mezelf was de belangrijkste les niet voorkomen dat ik overprikkeld raak ( want dat bleek voor mij eigenlijk onmogelijk) maar manieren vinden waarop ik de volle ‘zeef’ in mijn hoofd weer wat leger kan maken. Schrijven is een goede uitlaatklep gebleken maar voor mij bleek het fotograferen en schilderen uiteindelijk ook essentieel te zijn….het op een creatieve manier verwerken van alles wat ik zintuiglijk ervaar gaf mij de weg om mezelf te leren accepteren. Groet, Natascha

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s