Lentesnot!

 

Ze zijn vroeg dit jaar maar ik denk niet dat er veel mensen zijn die het als een probleem zien. Ik al helemaal niet dus de kans dat ik in al mijn enthousiasme het gegeven van de lentekriebels veralgemeen is niet onbestaande.
IK zou kunnen zegggen ‘hoe hard ik ook probeer, ik zie er geen nadelen aan’ maar de eerlijkheid gebied me toe te geven dat ik eigenlijk niet eens de moeite neem om te proberen 😉

Terwijl ik me al iets beter het verkeer ingeef klinkt op de radio een lied die een instant good mood mee brengt en zonder schroom zing ik mee:

“Als ie boven aan de hemel staat is ’t net of alles beter gaat
Alles ziet er anders uit als de zon schijnt
Iedereen komt uit z’n winterslaap door die mooie rooie koperen knaap
Alles ziet er anders uit als de zon schijnt
Niemand is zich meer van kwaad bewust, alle narigheid wordt uitgeblust
O wat is het leven fijn als de zon schijnt”

Dubbel Fun voor mij, de zon en leuke muziek. Dat de natuur een effect heeft op mij is niet verwonderlijk, als ik het zo hoor zijn de meeste HSP’ers natuurmensen. Maar het hoeft daarom niet altijd zon te zijn, zoals ik in een eerder stukje schreef heeft een regenbui bij mij eveneens een soort van helend effect en kan het mijn soms veel te druk hoofd zomaar leegspoelen.  Maar dat een streepje zon nog net iets meer voorkeur heeft kan ik niet ontkennen.
En ook muziek heeft altijd een vreemd iets teweeg gebracht bij mij. Voor iedere situatie vind ik vroeg of laat wel een bijpassende song. “Leuk” hoor ik je denken…meestal wel ja al zijn er dan natuurlijk ook wel liedjes die ik associeer met minder leuke situaties. Als die dan weerklinken kan de door mezelf aangekoppelde emotie het me soms wel lastig maken.
Het is dan ook een bijna onmogelijke taak om een favoriete song te kiezen maar de kans bestaat dat er zo nu en dan wel eens eentje hier passeert. Met muziek in de genen en in het hart is het voor mij dan ook vaak een ideale uitlaatklep of een ideaal ‘ik dompel me even onder in mijn emoties’ dingetje.

Maar goed, terug naar de lentekriebels. Ze hebben me geraakt, ze doen me al verlangen naar leuke wandelingen zonder die veel te dikke jas, naar mijn smoeltje die ik niet meer diep wegmofel in een hopelijk niet al te prikkelende sjaal. Want hoezeer ik enkele weken geleden nog genoot van de sneeuw, de kleren die je in een zonnige bui draagt zijn gewoon veel aangenamer. Lichtere stofjes, leuke kleurtjes, minder laagjes…
Zowel mijn huid als mijn gemoed zijn net iets meer fan 🙂
Maar na enkele dagen stel ik vast dat ik misschien iets te enthousiast ben geweest wanneer ik ’s morgens de kleerkast indook na het horen van het weerbericht.
Het gevolg van de veel en te vroege lentekriebels blijft dan ook niet uit, IK heet het “Lentesnot!”

Nu zou ik kunnen doordrammen over hoe ambetant het is, die neus die niet kan kiezen tussen verstoppertje spelen of een loopje te nemen. Die keel die aanvoelt alsof ik net een stukje schuurpapier heb ingeslikt, die kop die voor 1 keer voller zit met snot dan met zorgen, dat hoestje die me tijdens het sporten net te laat naar adem deed happen maar dat is dus niet echt het voorbeeld van ‘positief’.
Nee, wanneer ik mijn week afsluit kan ik vaststellen dat ik blij ben dat het snot er was. Het was een drukke week, veel te veel gepland, veel emoties, veel stemmingen van anderen terug opgepikt, en dus veel energie in het afblokken gestoken, de vragen die automatisch meer en meer naar boven komen drijven naarmate ik in mijn herstel vooruit ga. Ze zweefden allemaal rond in een watten hoofd met snot en dat bracht toch een vorm van verlichting.
Tuurlijk weet ik dat het niet in mijn voordeel is, mijn slaapt moest namelijk ook inboeten door de nachtelijke kuchjes en droge keel momentjes maar de momenten van rust, die ik ongegeneerd nam deden hun werk.

Nog niet uitgekucht, niet uitgehoest en zeker dat ik nog veel “Atsjoetjes” zal laten weerklinken waar mijn huisgenoten zich rot aan schrikken, kan ik echter wel het weekend positief instappen want ondanks alles en dankzij de rust die IK respecteerde (en me dus door sommigen ook wel werd gegund) kan ik met een kop vol snot maar zonder al te veel opgestapelde zorgen, emoties, piekerdingetjes, opgepikte stemmingen etc. een weekend instappen die, als de voorspellingen kloppen, opnieuw de nodige lentekriebels zullen meebrengen. IK zal er alvast van genieten…welisaar in iets warmere kledij dan 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s