Vreemde storm

Dat een ochtend niet meer beter kan zoals de voorbije zondagochtend zullen mijn huisgenoten zonder twijfel bevestigen. Ze worden makkelijker, het duurt wat minder lang voor ik aanspreekbaar ben en het kan zelfs al eens gebeuren dat ik nog voor het ontbijt al loop te zingen.
Ok, ik geef het toe! Een aanval van ochtendhumeur zit er altijd in bij mij al zie ik het eerder als “geef me eventjes” tijd. Meestal is het na een uurtje beter, if not dan is het veelal de aanzet van een off-day.

Maar de voorbije zondag, gisteren dus, was het een prachtige ochtend.De zon scheen, de koffie rook heerlijk, de voorbije week was verteerd, de luie zaterdag had leuke herinneringen opgeleverd en ik voelde dat ik straalde terwijl ik dromerig naar buiten staarde. Het beloofde opnieuw een rustige, mooie dag te worden…dacht ik
De eerste helft van de dag was het ook effectief zo en terwijl ik volop van het ene moment na het andere aan het genieten was, begon ik in gedachten al te schrijven.  Mijn agenda was dan wel niet leeg er zou zeker nog voldoende vrije tijd zijn…dacht ik.

Een 2-tal uurtjes voor de middag begon het, een zacht gehuil leek het raam voorbij te zoeven. Ongezien en razendsnel voelde ik hoe er iets veranderde, alsof ik buiten mijn lichaam om keek hoe ik enkele tollende rondjes maakte door de wind die steeds heviger werd. Het zoefende geluid, het beukende gebons tegen de ramen, het krakende geluid van de plaatsjes waar de wind zich tegendrukte alsof hij hoopte een weg naar binnen te vinden.
Het leek alsof  hij rond het huis dwarelde, steeds opnieuw, steeds luider.
Mijn hoofd die zo leeg leek, was plots gevuld met rommelgedachten bestaande uit oude hersenspinsels en ‘wat als’ mijmeringen. Mijn gezicht vertroebeld, het geluid die zich buitenaf afspeelt baant zich een weg naar binnen en is zo overweldigend dat het lijkt of de kracht van de wind me naar beneden drukt.

In een poging te ontsnappen aan het helse lawaai die enkel in mijn hoofd weerklinkt, probeer ik te ontsnappen door een lange douche te nemen. Wanneer ik mijn ogen sluit en het water over mijn hoofd laat stromen, verzucht ik even. Maar net als ik denk dat het werkt merk ik dat het geluid me achtervolgt. Het afzuigsysteem heeft een weergalming van wat zich buiten afspeelt en het lijkt alsof het een onzichtbare hand vormt die mijn hoofd vastneemt en van onder het water sleurt. Het fluistert luid “Aaaaaaaangst!”
En mijn verzuchting die ik voelde keert zich van opluchting naar frustratie.

Wanneer ik beneden kom probeer ik nog om wat muziek te gebruiken als afleiding maar het is te laat. Mijn oren hebben hun grens bereikt en alleen stilte zou helpen.
Bij het lezen van de nieuwsberichten lijkt het eventjes wat beter te gaan. Het stormt overal? Het lijkt een rare vorm van geruststelling alsof ik in mijn paniekaanval echt overtuigd was dat het enkel in en rond ons huis was.
Dat de wind voor iedereen merkbaar was kon ik al aan mijn kids zien, dat het buiten was en dus overal had ik uiteraard ook wel door. Maar het beangstigend gevoel leek een wervelwind die enkel door mij raasde. Mijn ademhaling nam het waaiende tempo over, mijn hartslagmeter levert het naslagwerk als bewijs.

Helemaal uitgeput probeer ik de rest van de dag door te komen. De ergste paniek is voorbij, de komende windstoten geraken me telkens weer maar ik laat mijn energie los. Ik geef er me aan over, niet omdat ik wil maar omdat ik simpelweg geen kracht meer heb om me te verzetten. De wind heeft me verslagen voor vandaag…denk ik.
Me afblokken voor prikkels is heel moeilijk nu en de onrust zorgt voor een tempering van mijn creativiteit.
Dat het weer een invloed heeft op me is niet nieuw. Regen heeft een helend effect, zon beurt op, sneeuw maakt me (nog) speelser maar wind!? Wind zaait duidelijk paniek en ja het was een hevige storm daar zal niemand me in tegenspreken maar wanneer ik besef en toegeef dat ik buiten het weer geen enkele reden had om paniekerig te worden, besef ik eventjes dat dit vreemd is. Dat ik vreemd ben, anders. Meestal vind ik het niet erg, integendeel zelfs maar de wind en de bijhorende paniek maakt me kwetsbaar en tot mijn verwondering vind ik de kracht om het enkel te houden bij de feiten.

Wanneer de wind tegen de avond gaat liggen, beslis ik alsnog even wat frisse lucht te nemen. Wanneer ik door onze woonwijk wandel, voelt het alsof ik op een verlaten slagveld loop.
“Het is letterlijk stilte na de storm” hoor ik mezelf denken. Takken liggen overal rond, tuinafschermingen liggen hier en daar omver, allerlei objecten lijken een vreemde positie te hebben aangenomen… Diezelfde stilte na de storm doet me op een rare manier deugd, de frisse lucht, de beweging, het doet opnieuw wat het moet doen. Wanneer ik s’avonds uitgeput in bed kruip kan ik maar 2 dingen besluiten. Ik was bang en ik ben moe 🙂
Geen verdere mijmeringen, geen onnodige hersenspinsels die door de storm in mijn hoofd zijn blijven hangen. Tja, ik had een paniekaanval da’s duidelijk maar die is voorbij en ik kan terug verder.

Wanneer ik op maandagmorgen opsta, kijk ik door mijn raam. De wind raast door de bomen en even zucht ik en denk ik “not again!”.  Uit voorzorg kijk ik het weerbericht na en het belooft een pittige week te worden zo blijkt. Nog vermoeid van gisteren start ik mijn dag maar mijn voorzorgen zijn reeds gepland. Beweging, schrijven en op tijd gaan slapen. De kans dat ik deze week letterlijk van mijn sokken zal worden geblazen is groot maar ergens ben ik toch wel trots op hoe ik omging met deze storm. Hoe ik het gevoel kan benoemen en tegelijk ook kan relativeren. Hoe mijn gedachten meeraasden met de storm en hoe ik ze uiteindelijk liet wegwaaien door diezelfde storm. Hoe ik rust en stilte zocht en mijn energiepeil terug probeerde aan te vullen. Dat ik me vreemd voel hierdoor, is het enige wat blijft hangen. Maar dat is geen nieuwigheid voor mij, al heel mijn leven achtervolgt het gevoel anders te zijn me. Het is een gevoel die ik al heel lang een plekje heb gegeven, al heel lang naar iets positief heb kunnen ombuigen…IK ben uniek, zelfs al ben ik soms een beetje bang.

there-are-some-things-you-can-only-learn-in-a-storm-quote-1

Een gedachte over “Vreemde storm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s