Life/work balance

“Wat betekent work/life balance voor jou?” Het is een vraag die ik een collega hoor vragen aan een sollicitant, die me heel even afleidt. Gelukkig kan ik redelijk snel mijn focus terug brengen naar de rest van het gesprek, al voel ik direct dat de gedachte enkel voor even werd stil gelegd in dat hoofd van me.

Wanneer ik even later mijn werkdag ten einde zie lopen, begint er een stil gefluister te weerklinken. Van alle indrukken, alle gedachten die ik vandaag opdeed spreekt deze net iets luider. Van alle redenen die ik ervoor kan bedenken is de grootste vermoedelijk omdat ik niet echt akkoord ben met de woorden “work/life balance”. Meer bepaald met de volgorde…
Wanneer en wie weet ik niet meer maar er was iemand die me erover deed nadenken.
Een beknopt antwoord zou ik niet kunnen geven mocht mij die vraag worden gesteld, het zou voor mij lijken alsof ik een lege doos zou verkopen.

Dan maar de uitgebreide versie:

Het zou andersom moeten zijn, life/work balance dus. Want is het niet zo dat je het belangrijkste eerst moet zetten? Is het niet zo dat als het gedeelte die we “leven”noemen niet in orde is het sowieso een effect heeft op het “werk”? Sommigen zullen me ongetwijfeld tegenspreken als ik zeg dat het zo is en dat mag want ik kan me inbeelden dat niet iedereen de diepe gedachtengang kan volgen van een ander of de nood (nog) niet voelt om hier even bij stil te staan.
Of het zou ook kunnen dat het leven voor hen altijd rozengeur en manneschijn lijkt te zijn omdat ze het nu eenmaal in hun hebben om niet gewichtig te doen over dergelijke zaken. Al zal men vroeg of laat beseffen dat hun roze bril niets meer doet dan de realiteit te verkleuren en hun blind maakt voor de soms donkere kantjes van het leven.
Misschien zorgt het werk voor sommigen wel voor afleiding van de mogelijkse problemen, daar kan ik als geen ander inkomen. Al vrees ik dat het de mentale en sociale gezondheid niet ten goede kan komen als dat zo is.

Feit is dat het weglopen van problemen aanvankelijk lichter aanvoelt maar er voor zorgt dat het gewicht ongezien bijgevult wordt en onopgemerkt de balans verstoord. Dat de balans van de ene persoon meer aankan dan de andere zal ik niet tegensspreken.
Maar in mijn ideale wereld is iedereen zich voldoende zelfbewust om de zwaarte te bepalen van het leven en het werk. Zo ben ik mezelf op dit moment bewust van deze idealistische gedachte die alleen maar dient om ook de harde realiteit versus mijn droomwereld in balans te houden 😉

Mijn work/life balans was voorheen ok, dacht ik. Mijn “work” kon me de middelen geven om de schijn van het gebalanceerde leven in stand houden en het gaf me voor lange tijd zelf de mogelijkheid om als vlucht te dienen.
Maar ik moet bevestigen dat de balans toch eenvoudiger, vlotter in stand te houden is sinds het “life” gedeelte eerst in de schaal werd gelegd. Het werk geeft me nog steeds de middelen om het leven in stand te houden maar de behoefte om er in weg te vluchten is een gewicht die er gelukig van af gevallen is. De blinkende buitenkant maakte plaats voor mijn kwetsbare binnenkant en de belangrijkste zijde van deze balans is terug in evenwicht, de schijn is niet meer nodig en als het even wat minder gaat, durf ik toegeven aan mezelf dat het tijd word om de focus bij te stellen. Wanneer het levensgedeelte in balans is, voelt het werkgedeelte efficiënter en beter aan. En het feit dat er op een natuurlijke manier ambities ontstaan die glashelder zijn voor mij, die me niet het gevoel geven dat er iets van me wordt verwacht wat ik niet wil, bevestigen dat mijn life/work balance in een voor mij aanvaardbaar evenwicht zit.

Maar terug naar de vraag wat betekent life/work balance dan? Tja, dat zal voor iedereen wel anders zijn. Als er al bij stil wordt gestaan tenminste…
Voor mij is het zorgen dat alles in balans kan blijven. De familiemomentjes, de diepgaande vriendschappen, het schrijven, mijn vrijwilligerswerk, de natuur en sporten aan de ene kant van de balans maar ook een werk die me de nodige voldoending heeft met collega’s die meewerken aan de algemene sfeer aan de andere kant van de balans. Met zelfbewustzijn in het midden die ik tijdig kan inschakelen als een van de twee factoren iets te zwaar gaat doorwegen.

Ik kan alleen maar concluderen dat wie voldoening uit het leven haalt meer voldoening uit hun werk kan halen en het neveneffect als voordeel heeft dat het werk nog beter kan worden uitgevoerd. Het belang van welbevinden is groot en is een gedeelde verantwoordelijkheid van zowel de werknemer, als werkgever. Maar mij zal je dus niet meer horen spreken over een work/life balance…IK ben eventjes averechts, tis life/work balance.

Een gedachte over “Life/work balance

  1. Zodra werk je meer energie kost dan geeft, is de balans weg. Ik vond werken heerlijk, ik kreeg er heel veel energie van tot de weegschaal naar de andere kant overhelde. Foute boel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s