Ik ben een trage lezer, dat is een feit maar laat dit nu net goed zijn als ik dit feit laat aansluiten bij het boek waar ik het voorbije weekend de laatste pagina van omsloeg.
Al kan ik zeggen dat de pagina’s van dit boek nog vaak terug zullen worden opengeslaan want het is een echt “doe-boek”.
De setting voor de laatste pagina’s te lezen was tevens ideaal. Een reisje met lovable people om me heen, een zalig weertje, de mooie natuur van de Ardennen,…
En…daslookpesto, het toeval wil dat we tijdens een kampvuurmomentje genoten van een homemade pesto gemaakt door een van de buurtbewoners om het receptje enkele uren later in dit boek terug te vinden. Een leuke, toevallige meevaller want de pesto is hemels heerlijk 🙂
Nee, het is geen kookboek en ik ben nog steeds geen keukenprinses maar het boek is een onderdompeling in het trager leven, wat op zich voortkomt uit het idee van “slow cooking”.
Het concept trager leven was in de loop van mijn herstel al meerdere malen op mijn pad gepasseerd maar het duurde wel even voor ik het voordeel ervan zag. Als je, zoals ik, planmatig te werk gaat is het niet evident om “minder” te gaan doen en het is nog niet zo lang geleden dat ik een echte afschuw had als de zaken niet snel genoeg vooruit gingen.
Dat ik echter veel deed zonder de al te veel aandacht, dat ik soms maar dingen half deed om dat ik op de andere helft niet kon wachten…het is een hevige confrontatie geweest, die ik toch wel wat “tijd” moest geven, die “traag” binnenkwam.
Eenmaal het besef er is, groeit de interesse naar hoe dit kan worden toegepast. Want toegegeven, makkelijk is het allerminst. Tijdens prachtige, vrije dagen kan je makkelijk dit boekje openslaan en er een ideetje uit plukken. Met volle aandacht je erop focussen, het genieten van welk ideetje wil proberen en anderen erbij betrekken. Het is een ideale start voor een traag leven.
Maar dan komt het moment dat je weet dat het meedraaien in de hectische wereld van vandaag soms moet en hier af en toe uitstappen verdomd moeilijk is.
IK heb veel geleerd uit de voorbije maanden en gelukkig zo ook iedereen in ons gezin. Er zijn dus geen rare blikken als ik af kom draven met een tip om hier en daar de dagelijkse malemolen even te stoppen en samen met hun zelf het tempo te bepalen. Ook hiervoor is dit een superboekje. Slow leven, slow wonen, slow in relaties, slow food en slow natuur…dit zijn de zaken waar ik mezelf al heb in kunnen verdiepen omdat ik de mensen om me heen erbij kan betrekken. Slow werk is echter een moeilijke maar…
Zoals je tussen de regels misschien hebt kunnen lezen. Dit boek is ideaal als basis voor het concept van slow leven, zelfs al kan/wil je er niemand in bij betrekken. De uitleg over het concept, de tips en tricks die vlot en kort omschreven zijn…je kan gerust ook solo slow leven hiermee. Het vertrekpunt is dan ook zelfzorg, genieten en je focus op het NU houden. Dit wetende kan IK dus zeggen dat enkele kleine dingetjes zeker haalbaar zijn als het over “slow werk” gaat.
Wat ik wel moet benadrukken is dat je het boek niet kan uitlezen en daarna wegmoffelen in een of ander vergeethoekje in de boekenkast. De tips zijn talrijk en zo nu en dan zal er dus wel eentje opduiken in je hoofd, op zo’n momenten zal je teruggrijpen naar dit boek. Omdat je je bijvoorbeeld afvraagt hoe het nu weer precies zat met die “LEDIMI” en “LENEZE” of hoe en welke dagelijkse rituelen je kan gaan doen, hoe je goed voor jezelf kan zorgen, wat je moet doen om te onthaasten en welk receptje nu snel, eenvoudig en toch verantwoord was.
Enkele nieuwe gewoontes hielden wij er alvast aan over en zelfs eentje die er niet instaat maar wel bij aansluit konden we ter aanvulling noteren op de voorziene “slow notities” pagina’s. Ik deel hem graag met jullie:
Het is een korte toevoeging aan het reeds “klassieke” slaapritueel van de kids, het combineert een ademhalingsoefening met positieve gedachten. Na enkele trage maar goeie ademhalingen fluisteren ze leuke dingen tegen een poppetje in hun handen. Dit zijn zaken waar ze graag zouden over dromen, hierna herhalen ze de ademhalingsoefening om daarna onder de wol te kruipen.
Het klinkt wat zweverig en het kan zeker zijn dat de zin “It’s all in the mind” hier van toepassing is maar de voorbije weken sliepen ze als roosjes en bleven de nachtmerries uit. Dit in combinatie met enkele andere nieuwe dagdagelijkse “slow” momentjes zorgen voor toch iets meer rust in huis na een al dan niet onrustige dag.
Opnieuw een aanrader al moet er dus wel een ietwat open mind zijn voor dit thema. Wie het besef (nog) niet heeft dat traag leven niet gelijk staat aan minder maar net aan meer efficientie zal dit boek al snel als nonsens afschilderen. Wie, net als ik, wel reeds doorgeeft wat het neveneffect is van de snelheid waarin we ons heden ten dage in overmate schuldig maken en op zoek is naar hoe je dit voor jezelf kan makkelijker maken zal heel veel hebben aan dit boek. En geloof het of niet maar van het lezen op zich voel je je instant rustiger worden.
Project 'IK' 